Marcel Proust

Kimdir, nedir, nasıl biridir tam olarak bilmiyorum. Tek bildiğim Freud abiyle benzer özelliklere sahip oldukları ama bunları bir yana atıyorum ve  sanat üzerine söylediği takdir edilesi ve paylaşılası bu sözleri siz değerli okuyucularımızla paylaşmak istiyorum. Yazıyı üşenmeyip okursanız eğer "Vay be ne güzel söylemiş." diyeceğinizin garantisini de veriyorum. İşte buyrun o sözler:

"Gerçek hayat, nihayet keşfedilip açıklığa kavuşturulan hayat, dolayısıyla dolu dolu yaşanan tek hayat, edebiyattır. Bu hayat, bir anlamda, sanatçıda olduğu kadar her insanın içinde de her an mevcuttur. Ama çoğu insan, onu açıklığa kavuşturmaya uğraşmadığı için görmez. Bu yüzden de, geçmişleri, zihinleri tarafından 'banyo edilmediği' için işe yaramayan sayısız klişeyle dolup taşar. Sanatın açıklığa kavuşturduğu şey yalnız kendi hayatımız değil, başkalarının da hayatıdır, çünkü tıpkı ressam için renk gibi, yazar için de üslup, teknik değil görüş meselesidir. Her birimizin dünyayı görüşündeki nitel farklılığın doğrudan ve bilinçli yöntemlerle mümkün olamayacak şekilde ortaya koyulmasıdır; sanat olmasa, bu farklılıklar ebediyen her birimize sır olarak kalırdı. Ancak sanat aracılığıyla dışarıya açılabilir, bir başkasının, bizimkiyle aynı olmayan bu alemde neler gördüğünü öğrenebiliriz; aksi takdirde bu alemin manzaraları, aydaki görüntüler kadar bilinmez olurdu bizim içi. Sanat sayesinde, bir tek dünya, kendi dünyamızı göreceğimize, çeşitli dünyalar görürüz; özgün sayısı ne kadar çoksa, bize açık olan dünyaların sayısı da o kadar çoktur ve aralarındaki fark, sonsuzlukta dönüp duran dünyalar arasındaki farktan büyüktür; bu dünyalar, adı ister Rembrandt olsun, ister Vermeer, ışıklarının yayıldığı ocak söndükten asırlar sonra da, hala kendilerine has ışınlarını yansıtmaya devam ederler."
(Yakalanan Zaman,203)

UYARI: Bu heyecanla yazılmış yazılarımızı okuyan çok kıymetli okuyucularımız, düşüncelerinizi sizler de yazıya döker yorum yapma lütfunda bulunursanız minnetter kalırız. Aksi halde kendim yazıp kendim okumuş gibi oluyorum ki bu da pek hoş olmuyor insan kendini yalnız hissediyor! :)