Sokaktan Evimize Girme Vakti Geldi

Burası bir cami, burası Allah'ın evi, burası benim senin bizim evimiz. Her yer bembeyaz, temizliğin simgesi. Beyazının üzerine işlenmiş türlü türlü renkler bereketinin simgesi. Minberinin yemyeşil örtüsü huzurun ve Sevgilinin simgesi. Sadece görkemli, sessiz ve huzurlu. Cennetteki köşklerimizin dünyadaki bir modeli belki de.
Burası bir cami. Kulakların sadece sessizliği işittiği. Sessizliğin içindeki ahengi duyabildiği, Allahuekber nidasını içine soluduğu bir yer.
Burası bir cami.Huzurun saltanatı. İnsanlar dönem dönem kaçmak ister herşeyden herkesten ve kaybolmak isterler. İşte bu kaçış için en uygun yerdir burası. Çünkü kimsenin "Olsa olsa camidedir." sözünü dilinden, fikrinden geçirmediği bir yerdir burası. Hep dışında kaldığımız içine girmeyi fikretmediğimiz belki her gün yanından geçtiğimiz ama yılda sadece bir iki kez uğradığımız bir yer. Evsiz kalmış bir sokak çocuğu gibi onsuz kaldığımızda üşüdüğümüz bir yer.
Burası bir cami. Nefes almak isteyenlerin mekanı. Gözlerini kapatıp yorgun dünyanın telaşesinden kurtulabildiğimiz tek yer. İçimizi dökebildiğimiz, sırtımızı dayayıp acizce boynumuzu eğebildiğimiz "Ben geldim."diyebildiğimiz tek yer.
Burası bir cami. Allah'ın evi, benim senin bizim evimiz.