Halim “Maskeli Balo” şu günlerde. Hayatım boyunca karşıma hep güzel dostlar çıktı. Ben ne kadar onları bırakmaya çalışsam da onlar beni bırakmadı. Bu, bu farklı oldu. İlk oldu. Ders oldu. Unutmayacağım.
MASKELİ BALO
Nesine göre ki kıymetin değeri, yüreğin çömelir eğilir boynun, değeri biçilir kenara atılır, kıymetin de çıkarı varsa çıkarı yerinde dilenir, her duada tanrı bin azarladı ve bendim her nazarda pay kapandım zarlarım düşeşti, eşti madem bu matem bedendi tanrı her dem, bu deprem çökertti onca yonca bunca yıkıcı darbe harbe motive etti gözümün önüne serdi derdi ferdi çıkarın alevi sardı vardı her temelde tek emel. Yalancı dostu aldı karayel ardına ve herkes maske takmış, suratı sarkmış, yüzünü asmış, kaç kurtul balonun kahramanı şeytan, bulamacın içindeki tüm rhymelar isyanda. Ve değerin değeri kalmamış ve her yarışta çıkarın adımı önde, adımı koyarım, adımı saklarım derinde. Adımız hangi kelime, anamız nerede hangi cehennemde yanıyor? Yanımız hep mi boştu? Kanımız kardeş de oldu neyse. Yanıma aldım kendimi ve yürüdüm ince çizgisinde yolumun ortalıkta görünen herkesin adı yabancı, herkes kendi maskesiyle dolaşır oldu yanı başımda, tanımaz oldum yüzleri ve keşkeklerle avunur oldum. Düşlerimde gördüğüm yüzüm benim mi düşünür oldum, onca maske gözümün içine bakıyor sorgularcasına ve burası hep yabancı, hep yalancı doldu, çıkmak istiyorum artık dışarı, bırakın gideyim kendimi alıp. Yaradan beni dünya arenasına soktuğunda tektim, her nefesi soluduğumda hep Yektim bu ücralarda ben beni mi kaybettim ve düşman kelimesinin anlamını arkadaş sıfatını taşıyanlardan öğrendim. İnsan, insanlığın hocası durumunda eli maşalı. Her gün başka derslerde karşımda bambaşka bir hoca ve de her sınavda farklı notlar almanın psikolojisine adım attığımda sanırım ilkokuldaydım, yani çocuktum, yola çıkmış yeni yolcuydum, ben bu yolda çok mola verdim, muhabbete daldım, yolumu uzattım. Çok sima
tanıdım, ima aldım yüzleri aklıma kazıdım, adı anıldığında işte dostum dedim, adım
anıldığında tanımam dedi taktı maskesini yüzünü çevirdi ve sildi kalıcı tüm izleri, geri getiremediği zaman eskide kalan anı defterimi, her sayfada düştü maskesi. Şimdilerde gözümün içine bakan herkes çıkar peşinde takma ifadeler ardına gizlenmiş tüm fesatlar, hesaplar egoist sevgilerinde saklı rüyalarının sayılarını maskelerinde gizlenmiş tüm yüz
hatları. Bir zaman selamladı bu adamı ve bu adam unutmadı. Yanıma aldım kendimi ve yürüdüm ince çizgisinde yolumun ortalıkta görünen herkesin adı yabancı, herkes kendi maskesiyle dolaşır oldu yanı başımda, tanımaz oldum yüzleri ve keşkeklerle avunur oldum. Düşlerimde gördüğüm yüzüm benim mi? düşünür oldum, onca maske gözümün içine bakıyor sorgularcasına ve burası hep yabancı, hep yalancı doldu, çıkmak istiyorum artık dışarı, bırakın gideyim kendimi alıp.
SELAMETLE.
0 çatlak ses:
Yorum Gönder