Bab' Aziz

-Ben ölümden çok korkarım.

-Kesinlikle. Anne karnındaki karanlıktaki bebeğe denseydi ki:

"Dışarıda aydınlık bir dünya var, yüksek dağlarla dolu, büyük denizleri olan, dalgalanan düzlükleri olan,çiçekleri açmış güzel bahçeleri olan,dereleri olan, yıldızlarla dolu bir gökyüzü ve alevli güneşi olan...

Ve sen, bu mucizelerle yüzleşmek yerine, karanlıkla çevrilmiş oturuyorsun..."

Doğmamış çocuk, bu mucizeler hakkında hiç birşey bilmediği için, hiç birine inanmayacaktır.

Tıpkı ölümü karşılarken bizim gibi.

İşte bu yüzden korkarız.

-Ölüm herşeyin sonu olduğu için içinde ışık barındırmaz.

-Ölüm nasıl olur da başlangıç olmayan bir şeyin sonu olur? Oğlum, benim düğün gecemde mutsuz olma.

-Düğün gecen mi?

-Evet. Sonsuzlukla olan evliliğimin.

Bab' Aziz

Bu sözlerden sonra ne denilebilir ki... Aklı başa getiren, gözleri yaşa bulayan, kalbi tüm farkındalığa vardıran etkileyici sözler... İzlemenizi ve durup düşünmenizi öneririm.